Fietsen door Istanbul

Na onze ”glorieuze” aankomst gisteren zitten we aan het ontbijt in ons hotel in Istanbul. De fietsen staan in de hoek van het ontbijtzaaltje bij het trapje naar de straat. Vandaag zullen we het vervolg van onze reis proberen te regelen. We willen per boot naar Bandirma, dat vanuit Istanbul gezien, aan de overkant van de Zee van Marmera ligt, vandaar met de trein naar Izmir en vervolgens fietsen we naar Çesme, daar vertrekt één maal per week een boot naar Ancona, Italië.

Eerst op de fiets naar het station dat ligt achter de Kennedy Caddesi bij de monding van de Haliç, de Gouden Hoorn. Voor zo’n enorme stad is dit wel een heel klein stationnetje. De informatie die we krijgen is teleurstellend: in Turkije kan er geen fiets in de trein worden meegenomen, we moeten het maar per bus proberen. Er rijden bussen naar Bandirma, een enorme tocht rond de zee van Marmera, maar in het kantoortje van de busmaatschappij horen we dat die geen fietsen meenemen. Na nog wat geïnformeerd te hebben bij een aantal reisbureaus en busmaatschappijen besluiten we terug te gaan naar het station en maar eens goed door te vragen. Uiteindelijk worden we te woord gestaan door de directeur, hij legt ons uit dat de conducteur bepaalt of je je fiets, of iets anders, in de trein mee kunt nemen. De meeste treinen hebben een kleine goederenwagon en de oudere treinen een balkon waar wel ruimte is voor twee fietsen. We kunnen dus gerust met de boot naar Bandirma gaan, daar bij het station kaartjes kopen naar Izmir en dan bepaalt de conducteur of er voldoende ruimte is voor onze fietsen, maar dat zal zeker lukken volgens de directeur. We zijn gerustgesteld en gaan vervolgens naar de Yenikapi Ferry Terminal waar de veerboot naar Bandirma vertrekt. Daar kopen we de tickets voor de overtocht van zondagmiddag. Vervolgens bel ik het kantoor van de Marmera Lines in Çesme voor de boot naar Italië. Het telefoonnummer blijkt buiten dienst te zijn, ik ga morgen wel op zoek naar het juiste nummer. Meer kunnen we vandaag niet regelen en we hebben nog wat tijd om de stad te verkennen.

Buiten de stadsmuren is goed te fietsen, maar daarbinnen is het hier en daar lastig. Smalle, drukke straten en stegen en overal bussen met toeristen. De stad is tegen de heuvels gebouwd, er loopt bijna geen straat recht. We fietsen langs de kades en de blauwe moskee en proeven de sfeer. We gaan een terras opzoeken en eens kijken waar we vanavond kunnen eten.

De volgende ochtend vind ik op de site van de Marmera Lines het juiste telefoonnummer. We kunnen volgende week woensdagmiddag als we in Çesme zijn in het kantoortje bij de haven een hut bespreken, er is plaats genoeg wordt mij verzekerd. De boot vertrekt donderdagmorgen om acht uur en de overtocht duurt 3 dagen, zaterdagmiddag tussen zes en zeven uur komen we dan aan in Ancona. Alles is geregeld we gaan de stad in.

Bij de Grote Bazaar gaan we allebei naar de kapper. De ober van het terras wordt door de kapper gevraagd om te tolken. Yvonne wordt door de baas zelf geknipt en ik door een jonge kapper die weer wordt bijgestaan door een hulpje van een jaar of twaalf. Na de knipbeurt word ik door de kapper gemasseerd, dat gebeurt redelijk hardhandig. Hij drukt me voorover in de stoel waarna hij mijn nek, rug en armen kneedt. Yvonne ziet het aan bij mij en verbiedt de kapper dit ook bij haar te doen. Yvonne moet naar de WC, deze is verderop in de straat, de kapper wijst de weg en geeft haar geld mee. We ontkomen er vervolgens niet aan om wat te drinken op het terras.

De rest van de dag en de volgende dagen zijn we toeristen onder alle andere toeristen in Istanbul en bezoeken de Blauwe Moskee, het Sultan Paleis, De Grote Bazaar, de eeuwenoude ondergrondse wateropslag en maken een boottocht op de Bosporus. In de straat waar ons hotel staat vinden we en goed restaurant waar we elke avond eten.

De boottocht naar de Prinseneilanden van afgelopen vrijdag is vanwege het slechte weer niet doorgegaan. Het is noodweer in delen van Turkije met enorm veel regen. We zien op de televisie dat overal straten blank staan, onder andere in Edirne de eerste plaats in Turkije waar we gelogeerd hebben.

Uitgerust melden we ons zondag 10 juli bij boot die ons naar Bandirma brengt. Voor de eerste etappe van onze terugreis.

Zie foto's van Bandirma
http://www.pbase.com/dosseman/bandirma